2008-04-28 19:25:12 Kulüp maskotları, futbol kültürünün vazgeçilmezlerindendir? Belki de damarlarımızda aktığına inandığımız renklerden sonra, taraftarların kulüpleriyle özdeşleştiği ikincil unsur? Bu anlamda kimi takımlar kendilerini temsil etmesi için hayvanlardan medet umarken; kimileri çok daha farklı türlere yönelmişlerdir.
Bu kültürün izlerine İspanya?da pek rastlanmazken, ülkemizde kulüplerin kendilerini ifade etmek için en sık başvurduğu yöntem olmuştur. Hatta bu konuda Portekiz ile oldukça benzeştiğimiz bile söylenebilir. Ülkenin 3 büyük takımından biri olan Benfica, kendisini kartal ile özdeşleştirirken; başkentin diğer ekibi Sporting, aslan ile varlığını hissettirmeyi seçmiştir. Porto ise Çin kültürünün vazgeçilmezi ejderhayı almış kendisine maskot yapmıştır. Üşenmemiş bir de stat inşa etmiştir maskotu için!..
İtalya?da da durum pek farklı değil? Juventus, saha içi ve dışı(!) saldırganlığına tezat oluşturan naif bir zebra ile özdeşleşirken; Lazio, Roma İmparatorluğu?nun lejyon sembolü kartal ile temsil edilmiştir. AS Roma, tarihi geçmişi ile ilintili olarak Roma şehrinin kurucuları olacak Romolus ve Remus?u emziren dişi kurttan ilham alırken; Milano devlerinden Milan daha ruhani bir yol izleyip bu dünyada ruhunu şeytana teslim etmiştir. Manchester United da kraliyet topraklarında benzer bir yolu takip eden diğer ekip olmuştur. (İnsan bu iki takımın futbol dünyasındaki hegemonyalarının kaynağının bu olabileceğini de düşünüyor bir yerde..) Inter?in yılanını, Ajax?ın mitolojik tanrısını gündeme dahi almıyorum?
Ama bu yazıdaki esas konumuz bir başka takımın maskotu ile ilgili..
Bir takımın kendisine alışılagelmiş bir maskot yerine daha farklı bir temsilci seçmesi gayet doğal bir ihtiyaç. Ancak bunun ?sarı bir diş fırçası? olması da oldukça uç bir nokta?
Evet, bu takım Bodo Glimt? Adını ilk kez 1996-97 yılında Trabzonspor ile oynadığı UEFA Kupası mücadelesinde işittiğimiz bu takım, kendisine maskot olarak ?sarı bir diş fırçasını? seçmiş. En azından taraftarları bu konuda ısrarcı?
Kuzey Kutup Dairesi içersinde kendine yaşam alanı bulan Bodo şehrine ait bu kulüpte, taraftarlar takımlarını desteklemek için maçlara haddinden büyük sarı diş fırçaları ile gelirken konuk takım kaptanları maç öncesi seremonisinde standart bir sarı diş fırçası ile ödüllendiriliyor.
UEFA?nın resmi dergisi ?Champions?da bu geleneğin çıkış noktasından şu şekilde bahsediliyor.
1974 yılında Bodo Glimt tribünlerine liderlik eden kişi olan Arnulf Bendiksen, tribündeki kalabalık taraftar topluluğunu istediği şekilde kontrol etmek ve söylenmesi gereken marşları daha kolay söyletebilmek amacıyla dikkat çekici bir nesne arayışına girer. O sırada tribünde olan ve diş sağlığına haddinden fazla önem verdiği izlenimine kapılmamıza neden olan Olav Jacobsen isimli bir taraftar da Bendiksen?e bu diş fırçasını ulaştırır. Bundan sonra da kader ağlarını örer ve maçtan maça, deplasmandan deplasmana taşınan bu diş fırçaları, Bodo Glimt için önlemez bir sarı diş fırçası maskotluğu dönemi başlatır.
Burada insanı düşündüren nokta bir seyircinin stadyuma diş fırçası ile gelebilme ihtimalidir. Bu durum stadyum kapılarında çakmak ve bozuk para bırakmaya alışmış Türk seyircisi, bunları da toplamayı kanıksamış Türk polisi için oldukça şaşırtıcı olurdu herhalde. İnsan, olayı ?iki ülke arasındaki bilinç ve gelişmişlik düzeyi ile ilgilidir? diyerek mantıksal bir çizgiye taşımak istiyor ama nafile.. Olay her haliyle saçma.. Neyse ki bizim takımlarımızın bu anlamda oturmuş bir düzenleri bulunuyor. Yarın öbür gün Bodo Glimt?li Olav Jacobsen?den cesaret alarak cebine her istediğini koyan buradan bir maskot çıkartabileceğini zannetmesin. Timsahımız da var, horozumuz da.. Leoparımız, kaplanımız hatta atmacamız bile...
